Historie

Stichting Tabor

Stichting Tabor is in het leven geroepen om: hulp te verlenen aan mensen in arme landen, vanuit een christelijke geloofsovertuiging, zonder aanzien des persoons.

Stichting Tabor is in eerste instantie gericht op de ‘kansarme’ kinderen van Roemenië. Stichting Tabor wil arme- en weeskinderen een kans geven op een ‘kindwaardige’ opvoeding. Zij wil tieners helpen een juiste opleiding te kiezen en ze vervolgens een vak te leren, zodat zij goed voorbereid de maatschappij in kunnen gaan.

Wij willen hen stimuleren zich te ontwikkelen zodat zij zelf een zinvolle bijdrage kunnen leveren aan de opbouw van hun eigen land. Deze hulp wordt op diverse terreinen gegeven.

De economie in Roemenië is nog steeds zeer slecht. Daardoor sluiten er vrijwel dagelijks, onrendabele, bedrijven waardoor er veel mensen zonder baan komen te zitten. Stichting Tabor wil zich inzetten om deze werklozen weer aan het werk te krijgen. Dit zal niet van de ene op de andere dag geregeld zijn maar behoord wel tot de uiteindelijke doelstellingen. Al met al is er veel werk te verrichten.

Opvangtehuis voor kinderen

Eén van de contacten van Stichting Tabor in Roemenië is de familie Taranu. Rond 1992 hebben Timotei en Anca Taranu in Dragasani een huis verbouwd tot een kerk. Daarna was dit gezin ook betrokken bij de bouw van een kerk in de stad

Rm. Vâlcea.

Vanuit hun geloof in Jezus Christus willen Timotei en Anca kinderen in Roemenië helpen door voor hen een opvangtehuis te bouwen en te ‘runnen’. Dit opvangtehuis is in eerste instantie bedoeld voor arme- en/of weeskinderen. Het tehuis is een plaats waar kinderen zowel lichamelijk als geestelijk gevoed worden. Het tehuis wordt ook gebruikt voor het houden van kinderkampen in de vakanties. Op deze manier wordt geprobeerd de kinderen een goede tijd te geven waar ze moed uit kunnen putten voor de toekomst. Als de tijd er rijp voor is wil de familie Taranu jongeren uit de tehuizen een vak leren, zodat deze jongeren wanneer ze de tehuizen verlaten een goede basis hebben om in hun eigen onderhoud te voorzien.

En zij brachten de kinderen tot Hem, opdat Hij ze zou aanraken; doch de discipelen bestraften hen. Toen Jezus dat zag, nam Hij het hen zeer kwalijk en zeide tot hen: Laat de kinderen tot Mij komen, verhindert ze niet; want voor zodanigen is het Koninkrijk Gods. Voorwaar ik zeg u: wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan. En Hij omarmde ze en hun de handen opleggende,  zegende Hij ze.’

Marcus 10: 13-16